Πώς ο άνθρωπος μετατρέπεται σε Τέρας.... ή Ήρωα;
Το καλό και το κακό, ίσως να μην είναι ιδιότητες του ανθρώπου, αλλά ρόλοι τους οποίους φοράμε ανάλογες με τις συνθήκες του περιβάλλον μας.
Στο παραπάνω βιντεάκι μιλάει πολύ εύγλωττα για αυτό ο Philip Zimbardo και μου θύμισε την αγαπημένη μου καθηγήτρια, στο μεταπτυχιακό στην συμβουλευτική ψυχολογία, την κυρία Μαστοράκη, να μας μιλάει σχετικά και να αναφέρετε στα ίδια πειράματα.
Δείτε το, ίσως μας βοηθήσει να κατανοήσουμε, πώς ένας αστυνομικός πυροβολεί ένα 15χρόνο, γιατί κάποιοι σπάνε βιτρίνες και άλλοι προτάσσουν το ανάστημα τους σε ένα τανκ.
Trackback: http://nsyll.net/trackback/151
Submitted by nsyll on Sun, 21/12/2008 - 18:06
Είχα δει το ντοκιμαντέρ με τη φυλακή. Όντως εντυπωσιακές οι ομοιότητες με την πραγματική περίπτωση του Αμπου Γκράιμπ. Είδες που πρόσφατα ξανακάνανε το πείραμα; Έδω ένα αρχικό άρθρο στο in.gr.
Όμως δεν μ' αρέσει ο τρόπος που διαχωρίζει το evil και το good. Το ξέρω ότι αναγκαστικά πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτούς τους όρους-ταμπέλες για να επικοινωνήσει με τους Αμερικάνους/Άγγλους, αλλά κανονικά δεν πρέπει να υπάρχει καμιά μάχη μεταξύ καλού και κακού. Θέλοντας και μη και τα δυο είναι στη φύση μας. Όπως και αναφέρει στην αρχή με το πείραμα της ηλεκτροπληξίας. Οι περισσότεροι το πατάνε το κουμπί. Το νικάς αυτό με το να ισχυροποιήσεις την "ηρωική" σου πλευρά προσπαθώντας να βάλεις πέρα την κακιά σου πλευρά; Συνήθως μετά αυτή θα μας κυνηγάει στα όνειρά μας μετά... Γιατί την αντιμετωπίζουμε ως μια κακιά (evil) πλευρά. Ας αποδεχτούμε πρώτα αυτό που είμαστε. Και όλες τις πλευρές μας. Όλα αυτά ανήκουν στην προσωπικότητά μας. Όταν την αποδεχτούμε ολοκληρωτικά μετά βλέπουμε τι όμορφα πράγματα θα βγει από αυτό χωρίς να μας σπρώχνει κάποιος να κάνουμε κάτι ηρωικό. (που έτσι κι αλλιώς δεν νομίζω μετά να χρειαστεί)
Έτσι είναι Διγέλαδε το θέμα είναι περισσότερο κοινωνικό και όχι προσωπικό, έτσι και στην περίπτωση του Αστυνομικού που σκότωσε τον Αλέξη, δεν είναι μια μεμονωμένη - τυχαία περίπτωση ενός κακού.
Το σύστημα του έδωσε την εξουσία, του υποσχέθηκε με κλείσιμο του ματιού ότι δεν θα τον τιμωρήσει.
Τον είχε πείσει ότι κάνει γίνετε για το καλό της πατρίδας και ότι ο ίδιος δεν έχει την ευθύνη.
Όμως εδώ θα 'πρεπε να το πάμε και προσωπικά. Αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου και γνωρίζεις ότι έχεις ευθύνη για οποιαδήποτε πράξη, όποιος και να σου λέει το αντίθετο, στο τέλος εσύ πράτεις. Και στην προκείμενη περίπτωση αναγνωρίζεις την προσωπική ευθύνη που έχεις αν σκοτώσεις κάποιος. Όχι απέναντι στην κοινωνία. Απέναντι στον εαυτό σου.
(εκτός κι αν είσαι σε κανέναν παγκόσμιο πόλεμο)
Σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι πρέπει να αποποιηθεί η προσωπική ευθύνη, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να μείνουμε μόνο εκεί
Post new comment